Góry Świętokrzyskie ze Wzgórza 404 - 119 km

Wzgórze 404 – okno widokowe na styku Wiśniowej i Woli Zgłobieńskiej.

Na Pogórzu Strzyżowskim nie brakuje wzniesień, ale jedno z nich zasługuje na szczególną uwagę miłośników dalekich obserwacji. Bezimienna kulminacja o wysokości 405 m n.p.m., roboczo nazywana przez nas Wzgórzem 404, to miejsce wyjątkowe pod względem panoramy i dostępności.

Lokalizacja i dojazd.

Punkt znajduje się niemal dokładnie na styku granic Wiśniowej i Woli Zgłobieńskiej, w  sąsiedztwie wieży triangulacyjnej.

• Współrzędne: 49.971812362, 21.755038440

• Dostępność: Idealna. Przez sam szczyt przebiega lokalna droga asfaltowa. Dzięki niewielkiemu ruchowi można bezpiecznie zatrzymać się na poboczu i od razu przystąpić do obserwacji.

Co widać z punktu widokowego?

Położenie na obrzeżu Pogórza otwiera szerokie pole widzenia w dwóch skrajnych kierunkach:

• Na południowy zachód: Tatry. Przy dobrej widoczności najwyższe szczyty widoczne są na lewo od góry Chełm.

• Na północny zachód: Góry Świętokrzyskie. Najlepiej widać Pasmo Łysogór oraz Pasmo Jeleniowskie.

Góry Świętokrzyskie:

Spojrzenie w kierunku Świętokrzyskim.

Góry Świętokrzyskie, położone w centralnej części Wyżyny Kieleckiej, to stosunkowo niskie pasma, których kulminacja sięga 614 m n.p.m. (Łysica / Agata). W porównaniu do Tatr, gdzie maksymalne wysokości są o około 2000 metrów większe, wypadają one mniej okazale. Jednak dostrzeżenie wyraźnych zarysów Łysogór z odległości powyżej 100 km daje obserwatorowi dużą satysfakcję.

Widać charakterystyczny zarys Gór Świętokrzyskich
oraz motolotniarza.

Pasm Gór Świętokrzyskich wyróżnia się na dobrą sprawę kilkanaście, jednak z Podkarpacia najlepiej widoczne i najbardziej charakterystyczne są dwa: Pasmo Łysogór oraz Pasmo Jeleniowskie. Najlepiej wypatrywać ich w drugiej połowie czerwca, czyli w okresie zbliżającego się przesilenia letniego.

Święty Krzyż albo jak kto woli Łysa Góra oraz przelatujący motolotniarze.

Mielec oraz Pasmo Orłowińskie

Latem po zachodzie słońca jeszcze przez długi czas jest jasno. Około 30 minut po zniknięciu tarczy słonecznej kontrast staje się na tyle duży, że znakomicie podkreśla sylwetki pasm – w tym przypadku Łysogór oraz Pasma Jeleniowskiego.

Łysica/Agata 119km
oraz na lewo światła Mielca

Łysa Góra, Jeleniowska, Szczytniak

Kiedy warto tu być?

1. Druga połowa czerwca (Przesilenie letnie) To najlepszy czas na Góry Świętokrzyskie. Około 30 minut po zachodzie słońca, gdy tarcza już zniknie, niebo pozostaje długo jasne. To wtedy kontrast jest najostrzejszy, a sylwetki Łysogór oraz inne pasma idealnie odcinają się od tła.

2. Przełom roku (Grudzień – Styczeń) Czas polowania na tatrzańskiego tzw. „Gacka”. Przy sprzyjającej pogodzie zachodzące słońce dokładnie trafia w granie Tatr Wysokich, tworząc to legendarne zjawisko.

3. Czerwiec – rarytas astronomiczny Wzgórze 404 potrafi zaskoczyć. Na początku czerwca, o samym wschodzie słońca, udało mi się tu uchwycić rzadki widok: zachód Księżyca bezpośrednio za Łomnicą.

Na szczycie wzniesienia można czasem spotkać dalekiego obserwatora, który z aparatem – rzadziej w dłoni, częściej na statywie – wypatruje odległych zarysów.

Na zakończenie warto jeszcze spojrzeć w kierunku Tarnobrzega – przy dobrej widoczności wyraźnie wystaje tam komin oddalony o około 60 km.

Komin w Tarnobrzegu

0

Data:	14.06.2021
Miejsce:	Granica Wiśniowej i Woli Zgłobieńskiej 49.971812362, 21.755038440
Wysokość:	404 m m n.p.m
Dystans:	Najdalej na zdj.: Łysogóry - Łysica/Agata 119 km
Symulacja:	wg. Ulrich Deuschle: link do panoramy
Sprzęt:	Nikon D5300 + Sigma 150-500